سراب، شهر تاریخی و خوش آب و هوا -پایانی

(661 كلمه مجموعاً در اين متن موجود است)
(255 بار خوانده شده است)  

سراب، شهر تاریخی و خوش آب و هوا -پایانی

86/4/7
سراب در قرن نهم هجری از شهرهای آباد و مهم آذربایجان بود حسن روملو در كتاب احسن التواریخ می نویسد: دربار سلطان مجمع ادیا و اهل فضل در سال ۸۹۳ و ۸۹۵ هجری در تبریز مرض طاعون شایع گشت. سلطان یعقوب جهت امان بودن از بیماری به سراب عزیمت نمود. آنچه ما را با تاریخ كهن سرزمین سراب و مردمان اولیه آن رهنمون می سازد وجود چند سنگ نبشته می باشد كه در نزدیكی های شهر موجود می باشد این دو سنگ نبشته مربوط به قوم اورارتورهاست كه از سده هفتم تا نهم قبل از میلاد در ارمنستان كنونی و قسمتی از آناتولی شرقی و آذربایجان و قفقاز سلطنت داشته و قومی آبادگر و سازنده بوده اند.
در دوره سلجوقیان تركان مناسبترین نواحی گله داری را اشغال كردند و نواحی بزرگ از جانب شمال غرب ایروان كه سراب نیز در میان آنها قرار داشت ترك نشین ساختند و هم در این زمان بود كه نام بعضی از آبادیها در آذربایجان تركی شد و تركان در دهاتی كه سكنی گزیدند تغییر نام داده و زبان خود را ترویج نمودند.
سراب مانند بسیاری از شهرهای ایران در كنار رود بنا شده است و احتمال می رود نام خودش را نیز از این جهت گرفته باشد بواسطه وجود آبهای جاری فراوان كه از دامنه كوههای سبلان و بزقوش در دشت سراب جاری می شود شاید نام سراب را بر این شهر گذاشته اند اما حمداله مستوفی در كتاب معروف خود یعنی نزهع القلوب می نویسد سراو شهریست از شرق سبلان مایل به قبله افتاد چو هوایش سرد است و آب آن از رودی كه بدان شهر منسوب است از كوه سبلان برخیزد و در دریاچه چی چست (ارومیه) رود مردمش سفید چهره اند و سنی مذهب. یاقوت حموی این شهر را سراو یا سرو ضبط كرده و گوید در سال ۶۱۷ هجری مغول به آن شهر حمله كرد آن شهر خراب شد و بیشتر اهالی كشته شدند مورخین نیز سراب را سراو ذكر كرده اند كه در كنار رودخانه سراو بنا شده و از این نام اسم شهر را سراو یا سراب گذاشته اند جغرافی نویسان قدیم به جای نام سراب لغت سرالو را ذكر نموده اند.
ابن حوقل در وصف این شهر گفته است سراو شهری است نیكو و دارای چند آسیاب و گرداگرد آن مزارع غله خیز و باغستانها پر فراگرفته و مهمانخانه ای پاكیزه و بازار های خوب دارد. علی رغم اینكه كاوشهای اساسی تا كنون در منطقه سراب صورت نگرفته است اما هر مطلب روشنی كه وجود دارد آن است كه همانند سایر نقاط كشور پهناور ایران شهرستان سراب نیز بواسطه داشتن قدمت تاریخی و واقع شدن در یك منطقه حاصلخیز كشاورزی و اینكه در طول تاریخ مورد سكونت انسانها بوده است دارای آثار و ابنیه های فراوان تاریخی است كه شاید قدمت آنها هزاران سال باشد.
متاسفانه این منطقه در طول تاریخ مورد تاخت و تاز فراوان قرار گرفته كه در اغلب آنها خسارات فراوان به آثار و بناهای این شهر وارد آمده است از جمله در حملات مغول یا در قتل و غارت آغامحمد خان قاجار و یا بر اثر حوادث طبیعی بسیاری از این آثار از بین رفته و یا لطمات فراوان بدانها وارد گردیده است.
چنانچه در سابقه تاریخی شهرستان بیان شد این منطقه زیستگاه اقوام مختلف بوده است و هر كدام از آنها به نوعی در منطقه اثر گذار بوده اند كه می توان به اورارتورها اشاره نمود. با این اوصاف می بینیم بعد از گذشت صدها یا هزاران سال هنوز بعضی از این اثرها توانسته اند خود را از چنگال دشمنان و قهر طبیعت رهانیده و به دست بشر امروزی برسند.
اگر چه در مورد یكایك بناها و آثار باستانی شهرستان اطلاعات دقیقی در دست نیست اما حتی المكان سعی گردیده با استفاده از نوشتارها و گفتارها و مستندات و خود آثار در خصوص آنها اطلاعات جمع آوری گردیده تا شاید از این طریق بتوان در حفظ میراث گذشتگان و اغنای فرهنگی منطقه گام برداشت.