عواقب استرس بر روی دستگاه عصبی

86/6/4
واحد مرکزی خبر: استرس می تواند موجب تشدید انواعی از بیماری های مزمن دستگاه عصبی شود و کاهش استرس در بیماران مبتلا در واقع نوعی درمان مناسب در آنان به حساب می آید. بیماری های عصبی مزمن نظیر آلزایمر و پارکینسون و ام اس امروزه از بیماری های عمده در بسیاری از کشورهای جهان محسوب می شوند که هرسال هزینه های بسیاری برای بیماران و خانواده های آنان به دنبال دارند. در حال حاضر درمان هایی که برای این بیماری ها در دسترس است فاقد کارایی کافی است و در اکثر موارد فقط می توان بخش کوچکی از علائم را به طور موقت کاهش داد. این مشکلات مربوط به درمان بیماری های عصبی مزمن موجب شده است تا تلاش محققان عمدتاً معطوف به روش های پیش گیری در این بیماری ها شود. رویکردهای پیش گیرانه ضمن آنکه هزینه های کمتری دارند می توانند بیماری ها را در مراحل نخست تحت کنترل در آورند و مانع از پیشرفت بیشتر بیماری شوند. بررسی های جدید محققان که در همین زمینه انجام شده است نشان می دهد که استرس را باید دارای نقشی مهم در تشدید این گروه از بیماری ها دانست و یک راهکار مناسب در این زمینه کنترل استرس و محدود نگه داشتن آن است. به طور کلی استرس موجب کاهش کارایی دستگاه ایمنی بدن می شود و بسیاری ازکارکردهای طبیعی آن را مختل می کند. در بررسی های جدید هم مشخص شد که استرس مزمن موجب می شود تا شدت التهاب در بدن افزایش پیدا کند که این وضعیت خود خطر بروز عفونت های دستگاه ایمنی بدن، بیماری های تحلیل برنده عصبی و از جمله ام اس و دیگر بیماری های التهابی را افزایش می دهد. به گفته محققان کنترل کردن استرس از جنبه های مختلف می تواند سلامت دستگاه عصبی و به ویژه دستگاه عصبی مرکزی را حفظ کند