* محمد حسن لطفی- کارشناس فناوری
همه‌گیری کرونا را می‌توان بزرگ ترین آزمایش ناخواسته‌ای دانست که بشر در قرن بیست و یکم بر روی مفهوم دیجیتالی شدن زندگی انجام داد. در آن روزهای عجیب که خیابان‌ها خلوت و خانه‌ها پررونق‌تر از همیشه بود، فضای مجازی به تنهایی بار سنگین آموزش، اقتصاد، ارتباطات و حتی درمان را به دوش کشید. آموزش آنلاین که تا پیش از آن بیشتر یک کالای لوکس یا تجربه‌ای محدود برای دانشجویان خاص محسوب می‌شد، ناگهان به صدر جدول نیازهای ضروری خانواده‌ها راه یافت. 
معلمانی که تا دیروز با گچ و تخته سیاه ، انس داشتند، ناچار شدند پشت وب‌کم بنشینند و دانش‌آموزانی که بازی‌های رایانه‌ای را به هر چیز دیگری ترجیح می‌دادند، ساعاتی از روز را پای نرم‌افزارهای کلاس مجازی مهمان شدند. این تغییر اجباری اما برای بسیاری از کارآفرینان عرصه دیجیتال، یک فرصت استثنایی بود. استارت‌آپ‌های آموزشی که تا پیش از کرونا برای جذب مخاطب و سرمایه‌گذار با چالش‌های جدی مواجه بودند، ناگهان خود را در مرکز توجه دیدند. والدینی که پیش تر آموزش مجازی را جدی نمی‌گرفتند، حالا برای یافتن بهترین پلتفرم‌های آموزشی کودکانشان دست به جستجو می‌زدند و معلمان خصوصی که مخاطبانشان محدود به یک محله یا شهر بود، توانستند شاگردانی از سراسر کشور پیدا کنند. 
ادامه در صفحه 4