نگاه به واردات گاز از روسیه و ترکمنستان تنها یک معامله تجاری ساده نیست بلکه این همکاری،یک بلیت ورود برای ایران به باشگاه مدیریت کنندگان انرژی جهان است.
به گزارش خبرگزاری مهر، در سالهای اخیر، نقشه انرژی جهان دستخوش دگرگونیهای عمیقی شده و اوراسیا به عنوان یکی از کانونهای اصلی این تحول، اهمیتی دوچندان یافته است. در این میان، ایران با میراثی غنی از ذخایر هیدروکربوری و شبکهای از خطوط لوله، در چهارراه جغرافیاییای قرار گرفته که میتواند سرنوشت تجارت گاز در منطقه را رقم بزند. با این حال، بهرهگیری از این ظرفیت عظیم، نیازمند فراتر رفتن از رویکردهای سنتی و بازتعریف جایگاه کشور در زنجیره ارزش انرژی است. همکاری با روسیه و ترکمنستان تنها یک داد و ستد مرسوم گازی نیست، بلکه میتواند سکوی پرتابی برای ایفای نقشی نوین در بازار منطقهای باشد؛ نقشی که در آن، ایران از یک فروشنده صرف به معمار جریانهای انرژی بدل میشود. این گزارش میکوشد ابعاد مختلف این گذار را بررسی کند و نشان دهد که چگونه توسعه زیرساختهای ترانزیتی میتواند به همافزایی اقتصادی، ثباتسازی منطقهای و افزایش وزن ژئوپلیتیکی ایران بیانجامد.
سعید توکلی - مدیرعامل شرکت ملی گاز ایران شهریور۱۴۰۴، در اظهاراتی نخستین نشانههای جدی از ورود ایران به فاز اجرایی واردات گاز از روسیه را نمایان کرد. او از برنامهریزی برای برگزاری نشستهای فنی و حقوقی خبر داد و در عین حال تصریح کرد که حجم نهایی این واردات هنوز تعیین نشده و هرگونه بهرهبرداری، منوط به آمادگی زیرساختهای انتقال است. با این حال، برای نخستینباریک مقام رسمی از احتمال آغاز جریان گاز روسیه در همان سال ۱۴۰۴ سخن گفت؛ نشانهای از اینکه پروژه از مرحله تفاهم به مرحله عملیاتی نزدیک میشود.در همان اظهارات، توکلی تصویری از وضعیت داخلی شبکه گاز ارائه داد که همزمان دشواریها و اقدامهای جبرانی را در بر میگرفت. ناترازی در اوج مصرف، رقمی بین۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون مترمکعب در روز برآورد شد، اما بهموازات آن، ذخیرهسازی بهتر سوخت مایع و تکمیل زودهنگام تعمیرات پالایشگاهی به عنوان دستاوردهای مدیریت یکپارچه وزارت نفت مطرح شد؛ اقدامهایی که ظرفیت شبکه را برای ماههای پرمصرف پیشرو تقویت میکرد.
بُعد منطقهای سخنان او نیز حائز اهمیت بود. تأکید بر تداوم مذاکرات با ترکیه برای تمدید قرارداد صادرات و اشاره به نیاز پابرجای کشورهای منطقه به گاز طبیعی، از دیدگاه وزارت نفت درباره حفظ و توسعه نقش ایران در بازارهای پیرامونی حکایت داشت.
ادامه در صفحه 4