* حسین یحیایی
مدیر مسوول
یادداشتی خطاب به ریاست محترم سازمان صداوسیما و اصحاب رسانههای جریانساز،هفته وحدت همواره فرصتی برای بازخوانی اصول بنیادین همزیستی، انسجام و بازسازی سرمایه اجتماعی است. تاکید صریح و راهبردی رهبری مبنی بر اینکه «هر کار تفرقهانگیزی از هر فردی با هر جایگاهی در جهت مقصود دشمن است»، یک گزاره اخلاقی صرف یا توصیه مقطعی نیست؛ بلکه یک راهبرد امنیتی، اجتماعی و قطبنمای حرکت در شرایط خطیر امروز کشور به شمار میرود. پرسش بنیادینی که امروز در برابر متولیان فرهنگ و رسانه قرار دارد، این است: بازتاب این مطالبه آشکار در ساختار خروجی تریبونهای عمومی و رسانه ملی کجاست؟
این هشدار صریح، دایره مسئولیت را برای همگان ترسیم کرده است. از تریبونهای فراگیر رسانه ملی تا صفحات روزنامههای باسابقه و جریانساز، از موضعگیریهای فعالان حزبی و چهرههای سیاسی تا منابر و مجالس مذهبی، همگی در برابر کلمه به کلمه پیامهایی که به جامعه مخابره میکنند مسئولند. خطکشیهای غیرضروری، برچسبزنی به سلایق مختلف درون خانواده انقلاب و رفتارهای حذفی، ثمرهای جز فرسایش اعتماد عمومی و عمیقتر شدن گسلهای اجتماعی نداشته است.
جناب آقای دکتر جبلی و معاونین محترم رسانه ملی؛ رسانهای که عنوان «ملی» را بر پیشانی دارد، نباید آیینه ترجیحات یک طیف یا نگاه خاص باشد. رسانه ملی باید کانون واقعی گفتوگو، آرامشبخشی و بازنمایی تکثر وفاداران به کشور باشد. تداوم برنامههای یکسویه، دوقطبیساز و غلبه ادبیات طردکننده بر منطق جذب حداکثری، در تضاد آشکار با اصل همگرایی است. وقتی تفرقهافکنی صراحتا «بازی در زمین دشمن» نامیده میشود، جایگاه رسانه ملی ایجاب میکند که پیشتاز خنثیسازی این طراحی باشد، نه زمینهساز تشدید اختلافات داخلی.این مطالبه البته منحصر به صداوسیما نیست. برادران گرامی در روزنامه ها، فعالان محترم جریانهای سیاسی، خطبا و جامعه محترم مداحان که نفوذ کلام و مسئولیت سنگینی در جهتدهی به افکار عمومی دارند نیز مخاطب این اتمام حجت هستند. دوران رقابتهای فرساینده و اصطکاکهای درونگفتمانی به سر آمده است. کشور در شرایط اقتصادی و منطقهای حساسی قرار دارد که عبور موفق از آن، بیش از هر چیز به انسجام داخلی، کارآمدی و امید نیاز دارد.
شنیدن و تمکین به این فصلالخطاب، در قالب شعار و پوستر محقق نمیشود؛ ملاک سنجش آن، تغییر در رویهها، بازبینی در انتخاب میهمانان و کارشناسان تریبونها، تلطیف لحن نوشتارها و توقف رفتارهایی است که دایره نیروهای دلسوز کشور را محدود میکند. بیاییم برای یک بار هم که شده، منافع ملی و فرمان صریح همگرایی را بر حب و بغضهای جناحی ترجیح دهیم. آزمون امروز تریبونداران، پایان دادن به مجادلات بیحاصل و گشودن فصلی نو از وحدت و همدلی واقعی است.