* عظیم اعتمادی
مدیرعامل شرکت مادرتخصصی
تولید نیروی برق حرارتی
گاهی یک چراغ روشن، ساده‌ترین تصویر از یک مسئولیت بزرگ است. پشت همین چراغ روشن، زنجیره‌ای از تلاش شبانه‌روزی قرار دارد؛ از نیروگاهی که بی‌وقفه کار می‌کند تا مهندسی که در سخت‌ترین ساعات، وضعیت یک واحد را پایش می‌کند؛ از گروه تعمیراتی که پیش از آغاز فصل اوج مصرف خود را به خط می‌رساند تا مدیری که باید برای امروز و فردای صنعت برق تصمیم بگیرد. برای ما در صنعت برق حرارتی، «تولید برق» تنها یک شاخص اقتصادی یا فنی نیست؛ بخشی از مسئولیتی است که در برابر مردم و آینده کشور بر عهده داریم. نیروگاه‌های حرارتی امروز بیش از ۹۰ درصد برق مورد نیاز کشور را تامین می‌کنند. از ابتدای سال تا پایان شهریورماه نیز بیش از ۱۹۰ میلیارد کیلووات‌ساعت برق در نیروگاه‌های حرارتی تولید شده است.
در این میان، نیروگاه‌های سیکل‌ترکیبی با تولید ۱۱۰ میلیارد کیلووات‌ساعت، سهم ۵۷.۵ درصدی از تولید برق حرارتی داشته‌اند.اما برای ما، اهمیت این اعداد فقط در بزرگی آنها نیست؛ مهم این است که بدانیم پشت هر عدد، چه میزان تلاش و مسئولیت قرار دارد.یکی از مهم‌ترین شاخص‌هایی که امروز با جدیت دنبال می‌کنیم، افزایش بهره‌وری است. میانگین راندمان نیروگاه‌های حرارتی اکنون به ۴۰ درصد رسیده است؛ رکوردی که حاصل مجموعه‌ای از اقدامات در حوزه بهره‌برداری، توسعه واحدهای راندمان‌بالا، بهبود آرایش تولید و کاهش استفاده از واحدهای کم‌بازده است.افزایش راندمان برای صنعت برق فقط یک موفقیت فنی نیست. هر میزان افزایش بهره‌وری، به معنای استفاده بهتر از منابع کشور و کاهش مصرف سوخت است. برنامه های افزایش راندمان از جمله بهره برداری از واحدهای جدید بخار سیکل ترکیبی از ابتدای سال تاکنون موجب صرفه جویی ۶۰۰ میلیون لیتر سوخت شده و پیش‌بینی می‌شود این میزان تا پایان سال به ۱.۲ میلیارد لیتر برسد.
این اعداد بیش از آنکه یک دستاورد آماری باشند، نشانه‌ای از تغییر نگاه در صنعت برق هستند؛ اینکه دیگر توسعه را فقط در ساخت ظرفیت جدید جست‌وجو نکنیم و ظرفیت‌های موجود را نیز با فناوری، مدیریت و سرمایه‌گذاری هدفمند ارتقا دهیم.استفاده از ظرفیت‌های موجود نیز بخشی از نگاه ما به آینده است. تکمیل بخش بخار نیروگاه‌های سیکل‌ترکیبی با ظرفیت پنج هزار و ۳۰۰ مگاوات در ۳۳ واحد از ۱۷ نیروگاه، نمونه‌ای از همین رویکرد است؛ استفاده بیشتر از ظرفیت موجود، افزایش تولید و در عین حال حرکت به سمت بهره‌وری بالاتر.در همین مسیر، برنامه تعمیرات نیروگاه‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد. در بازه مهر ۱۴۰۴ تا اردیبهشت ۱۴۰۵، در مجموع ۱۰۲ هزار و ۵۴۵.۳ مگاوات برنامه تعمیراتی اجرا شده و برای دوره ۱۴۰۵-۱۴۰۶ نیز ۱۱۵ هزار و ۶۶۹.۹ مگاوات برنامه تعمیراتی پیش‌بینی شده است.
تعمیرات یکی از مهم‌ترین حلقه‌های پایداری شبکه است و هر واحدی که به‌موقع تعمیر می‌شود، در واقع برای روزی آماده است که کشور بیش از هر زمان دیگری به توان تولید آن نیاز دارد.ما باید صنعت برق را نه فقط برای امروز، بلکه برای سال‌های آینده آماده کنیم. این یعنی همزمان باید تولید پایدار داشته باشیم، راندمان را افزایش دهیم، مصرف سوخت را مدیریت کنیم، نیروگاه‌های موجود را نوسازی و ارتقا دهیم و در جایی که ساخت ظرفیت جدید ضروری است، با نگاه اقتصادی و فنی دقیق حرکت کنیم.در نهایت، همه این برنامه‌ها و اعداد به یک هدف مشترک می‌رسند؛ پایداری برق کشور.
پایداری یعنی مردم بدانند در خانه، بیمارستان، مدرسه و محل کارشان چراغی روشن خواهد ماند. یعنی صنعت بتواند به تولید ادامه دهد و زیرساخت‌های حیاتی کشور بدون وقفه فعالیت کنند.ما در صنعت برق حرارتی، مسئولیت سنگینی بر دوش داریم؛ مسئولیتی که فقط با تجهیزات و فناوری انجام نمی‌شود. سرمایه اصلی این صنعت، انسان‌هایی هستند که در گرمای نیروگاه، در شب‌های طولانی تعمیرات و در روزهای سخت اوج مصرف، پای کار می‌ایستند.اگر امروز چراغی روشن است، حاصل تلاش یک نفر یا یک مجموعه نیست؛ حاصل زنجیره‌ای از انسان‌هایی است که هرکدام سهم خود را در این مسئولیت ملی ایفا می‌کنند.ما برای تولید برق کار نمی‌کنیم؛ برای استمرار زندگی، تولید و امید در این سرزمین تلاش می‌کنیم و تا زمانی که مسئولیت بر عهده ماست، تلاش خواهیم کرد چراغ ایران، با اتکا به توان نیروهای متخصص و ظرفیت‌های این صنعت، روشن بماند.