دولت در آستانه زمستان با آزمون مدیریت ناترازی سوخت مواجه است؛ انتصاب فردی خارج از صنعت نفت، ریسکی است که کشور توان آن را ندارد.
به گزارش خبرنگار مهر، درست در آستانه ورود به فصل سرما و در شرایطی که انتظار می رفت دولت با توجه به حساسیت ها و چالش های پیشروی تامین سوخت زمستان ، ریسک سنگین تغییر مدیریت وزارت نفت را پذیرفت و معادلات مدیریتی ناترازی سوخت و به خصوص گاز را در شرایط سختی قرار داد.واقعیت این است که مدیریت تامین گاز خانگی ، صنایع ، نیروگاه ها و مجتمع های پتروشیمی با توجه به کمبود بیش از 300 میلیون مترمکعبی گاز در سال جاری و در پی آسیب برخی از مجتمع های گازی پارس جنوبی در جنگ اخیر ، مستلزم هماهنگی و هم افزایی بخش های مختلف صنعت در حوزه های بالادستی و پایین دستی صنعت نفت از یک سو است.مدیریت روند بازسازی پالایشگاه های آسیب دیده و سرعت دادن به آن برای جبران بخشی از کسری گاز امسال با بسیج امکانات مالی وفنی و مهندسی صنعت نفت ، تسریع در به نتیجه رساندن طرح های توسعه ای تولید و عرضه گاز در میدان های دیگر ، تامین و توزیع سوخت مایع برای نیروگاه ها و صنایع و اجرای طرح های ضربتی برای کاهش مخاطرات ناشی از قطعی یا کاهش فشار گاز از مهم ترین کارویژه ها در این شرایط خطیر است که اجرای دقیق و بهینه آن در گرو حضور فردی باتجربه، آشنا ، باسابقه و دارای اعتبار در بدنه صنعت نفت است.
به طور طبیعی با کناره گیری وزیر پیشین نفت ، تحرکات گسترده برای جایگزینی او در همه سطوح و جریان های سیاسی آغاز شده اما لازم است دولت بدون هیاهوی سیاسی و با درنظر گرفتن شرایط خطیر کشور و ماه های پیشرو و با توجه به چالش‌ها و مسائل معتنابهی که صنعت نفت در سال های اخیر و سال های آینده متاثر از اوضاع سیاسی و امنیتی مواجه است ، از انتخاب و معرفی فردی خارج از صنعت نفت و ناآشنا به این صنعت خودداری کرده و ریسک آزمون وخطا در این شرایط را نپذیرد و اجازه دهد ثبات مدیریتی صنعت نفت برای گذار از این شرایط حساس با کمترین هزینه ، تداوم یابد. بدون تردید و با ملاحظه موارد فوق وزیر آینده نفت باید مدیری عملیاتی ، فنی و راهبردی از درون صنعت نفت باشد . مدیری که نیازی به راستی آزمایی و آشکار شدن توانمندی های خود نداشته و در عمل کارایی، کارآمدی و درجه بالای اعتبار را در سطوح مختلف صنعت نفت به اثبات رسانده باشد .